Ataxie

 

 

Ataxie

Elke beweging die een paard maakt, wordt gestuurd vanuit de hersenen. De hersenen ontvangen informatie van de aanvoerende zenuwbanen en geven prikkels (opdrachten) af die via de afvoerende zenuwbanen naar de spieren in de ledematen worden getransporteerd. De zenuwbanen lopen door het ruggemerg. Als er in dit systeem een storing optreed, spreekt men van ataxie. Dit is het duidelijkst waarneembaar tijdens de bewegingen van het paard, in wendingen.

Om te testen of het paard lijdt aan ataxie, wordt vaak als test, in stilstand, het ene achterbeen van het paard voor het andere gezet. Als zijn voet niet terug zet voor hij in beweging komt, kun je concluderen dat
het paard lijdt aan ataxie.

Ataxie is meestal niet te behandelen en blijvend van aard. In geval van ataxie ten gevolge van een trauma, is er kleine kans op genezing.

Oorzaken:
-Vernauwing van het wervelkanaal in de halswervels. Dit wordt ook wel wobbler genoemd en komt vooral voor bij paarden in de groei.
-Een trauma van de wervels en het ruggemerg. (door bijvoorbeeld een val)
-Aandoeningen veroorzaakt door infecties en ontstekingen.
(Onstekingen van bijvoorbeeld de ruggemergvliezen, middenoor of het inwendige oor en besmetting met het herpesvirus type 1.)
-OCD. Door OCD kunnen de wervels vergroeien of een afwijkende vorm hebben. De zenuwen kunnen dan bekneld raken.

-Ataxie van tijdelijke aard treed op wanneer een paard bijvoorbeeld water in zijn oren krijgt.

Paarden met ataxie zijn niet meer te gebruiken voor de sport, maar kunnen nog wel vaak dienst doen als recreatiepaard. Dit is mede afhankelijk van de ernst van de ataxie.