Een pad moet...

Door Louis van Kerkhoff

Een pad moet :

a) Vocht opnemen. Dat doet Neopreen absoluut niet. De "inhoud" van een pad moet vocht op kunnen nemen en dat langs andere zijden weer kunnen laten verdampen (dat laatste lukt natuurlijk niet als je je paard werkelijk in het zweet heb gereden). Neemt een pad geen vocht op, kan een paard de hitte niet kwijt (zweten is een hitte afvoer van de spieren) en dat kan tot gevolg hebben dat het paard sores (onderhuidse weefsel verwonding : zie eerder topic) krijgt. Zeker bij langere tochten is dit een belangrijk punt. Een Neopreen pad is derhalve alleen maar geschikt voor "een uur training in de bak".

b) Stabiel (lees: stug) zijn. Veel mensen beoordelen een pad met "menselijk" gevoel: vaak dus gewoon (veel) te zacht. "Inleg" pads zijn niet verkeerd, zolang de "inleg" maar van stug materiaal is; de meeste die ik heb gezien (en gehad) hadden een soort schuimplastic vulling en dat is dus gewoon veel te zacht EN het neemt nagenoeg geen vocht op. Verder hebben zachte pads nog een groot nadeel; op die plaatsen waar de druk het grootst is, zal het materiaal het meeste indrukken. Nu heeft een doorsnee "ruiter - zadel - paard" combinatie de meeste druk voor het zwaarte punt van de ruiter liggen. Dat is dus op dat deel onder de fork van het zadel. Als je daar een pad te veel in drukt, kan de tunnel onder de fork "te nauw" worden. Eigenlijk past het zadel wel, maar doordat het pad onder de fork (zijkant) plaatselijk veel te veel in drukt, ontstaat er toch nog druk OP de schoft. Enkele Reinsman pads hebben een vulling die in het midden (dus onder de fork) minder dik is. Als zo'n pad goed past (de rest van de vulling moet het zadel goed dragen !) heeft dat grote voordelen.

c) Als tussenlegger/tussenschuiver kunnen dienen. Een zadel met boom is een star ding. Een paardenrug echter een mobiel iets. Tussen dat starre en dat mobiele moet dus iets komen dat de beweging toe laat en schokken opvangt. Vergelijk het maar met de schijfjes in een (paarden-) gewricht: het moet stug zijn, anders krijg je "swabber benen", maar flexibel genoeg om de beweging op te kunnen vangen. Hier hebben zachte pads het grote nadeel "zich vast te zetten". Er lijkt wel beweging in te zitten, maar als er een zadel op ligt en een ruiter van een X kilo's, drukt dat het materiaal zo samen, dat het niet meer kan schuiven (probeer maar eens 2 laagjes schuimplastic los op elkaar te leggen, vervolgens in te drukken en dan ten opzichte van elkaar te verschuiven: lukt niet; de 2 lagen "vreten" aan elkaar vast).

d) Van ruw materiaal zijn; beter gezegd niet glijden. De "bont zijde" moet van materiaal zijn dat geen hitte afgeet bij wrijving; echt wol is ideaal. De bovenzijde moet van ruw geweven materiaal zijn. Op de 1e plaast laat ruw weefsel verdamping toe en op de 2e plaats zal het zadel veel minder glijden. Ook het bont moet eigenlijk "ruw" zijn. Vooral als een paard heel netjes (en goed) gepoetst wordt een belangrijk item, want "manen spray" bijvoorbeeld, bevat een vorm van coating die spiegelglad wordt. En zo zijn er meer "poets middelen" die het paard laten glanzen maar ook gelijk "spiegelglad" maken. Daar kun je dus problemen krijgen, als je ook nog eens een glad, fijn geweven pad gebruikt.

Dus een goed pad is waarschijnlijk net zo belangrijk als een goed zadel.